"Samen met mijn hersenletsel dans ik de tango en ik geniet!"
Fiona Klein Zessink is getrouwd en kreeg in juni 2018 een herseninfarct, gevolgd door meerdere TIA’s. Ze was 48 jaar. Fiona bleef werken en daar ging al haar energie naar toe. Thuis kwam ze tot niets meer. Waarom het zo ging begreep ze niet en ze raakte zichzelf volledig kwijt. Pas vijf jaar later kreeg ze de diagnose NAH. Behandelprogramma Hersenz leerde haar beter om te gaan met haar nieuwe ‘ik’.
“Mijn evenwicht is niet meer zo goed en ik heb minder kracht in mijn linkerarm en -hand. Verder zijn de gevolgen van mijn hersenletsel voornamelijk onzichtbaar. Ik heb geheugenproblemen en moeite met concentreren en plannen en organiseren. Daarnaast heb ik weinig energie en ben ik snel overprikkeld. Ik was altijd al een emotioneel mens, het hersenletsel heeft dat versterkt en mijn lontje is kort. Informatieverwerking gaat vertraagd, zeker wanneer ik moe ben.”
Druk en chaotisch leven
“Vóór mijn hersenletsel had ik een drukke baan en veel sociale contacten. Met regelmaat bezocht ik een concert, musical of film. Ik ging graag uit eten en vond het heerlijk om op vakantie naar de zon te gaan. Al met al had ik een best druk en chaotisch leven.”
Burn-out klachten
“Na mijn CVA en TIA’s heb ik altijd nog gewerkt. Tot ik in 2022 volledig bij mijn enkels ben afgebroken. Ik begreep niet waarom het werk niet meer lukte. Alle energie ging naar mijn werk en daarnaast kwam ik tot niets meer. Ik kwam thuis te zitten met depressieve en burn-out klachten. Meerdere keren ben ik gestart met re-integreren op mijn werk en elke keer kwam het weer tot een terugval. Pas in november 2023, ruim vijf jaar na mijn herseninfarct, kreeg ik de diagnose NAH. De arts die deze diagnose stelde wees me op Hersenz. Wat ik las op de website was zo herkenbaar dat ik heel graag wilde starten.”
Handleiding Fiona 2.0
“Tijdens het intakegesprek heb ik aangegeven dat ik na jaren worstelen mezelf volledig kwijt was. Ik begreep mezelf niet meer, snapte niet waarom dagelijkse dingen niet meer gingen en/of zoveel moeite kostten. Mijn doel was een nieuwe handleiding voor Fiona 2.0. Zodat ik weer zou weten wie ik ben en hoe mijn nieuwe ‘ik’ werkt. Ik heb alle modules van Hersenz gevolgd, in een heel open, eerlijke en veilige groep. De verhalen die werden gedeeld lieten me beseffen ‘o, dat heb ik ook en het is dus niet zo raar’. Dat heeft heel erg geholpen bij het herkennen en gaan erkennen van mijn hersenletsel.”
Wat nog wel kan
“Hersenz heeft mij doen inzien dat ik nog veel wél kan, maar dat ik het op een andere manier moet doen of betere omstandigheden moet creëren. Ik begrijp nu waarom mijn aandacht en concentratie niet meer zijn zoals voorheen. Ik ben niet meer wie ik was maar ik weet nu dat zoals ik nu ben helemaal goed is. Ik kan beter mijn grenzen bewaken en heb ook geleerd hoe ik beter kan plannen. Het geeft me overzicht in mijn dagelijkse bezigheden en het helpt mij om mijn energie beter te verdelen. Door te plannen ben ik erachter gekomen dat niets doen zeker geen energie oplevert!”
Weer erop uit
“De grootste verandering is voor mij dat ik er weer op uit ga. Ik kwam bijna nergens meer en was vooral thuis in mijn eigen veilige omgeving. Nu onderneem ik weer dingen. Goed gepland en erbij ingecalculeerd dat ik daarna rust moet nemen. Het gaat niet om grootse schokkende dingen, maar om gewoon een dagje winkelen met mijn zus of een avondje uit eten. Maar het is zoveel winst!”
Dichter bij elkaar
“Mijn man heeft de partnermodule ‘Samen verder leven’ gevolgd en hij heeft gesprekken gehad met de individueel behandelaar. We hebben ook samen gesprekken gehad. Hierdoor zijn we weer dichter naar elkaar gegroeid. Door alles wat er de afgelopen jaren is gebeurd ging het soms moeizaam tussen ons. Mijn man had vanuit liefde een zorgende en beschermende houding aangenomen. Ik was mezelf behoorlijk kwijtgeraakt en had mijn man vaak nodig als buffer tussen mezelf en de buitenwereld. Door het volgen van behandelprogramma Hersenz is het mij gelukt om weer beter voor mezelf te zorgen en kan ik mezelf ook weer beter beschermen en verweren. Mijn man heeft mooie inzichten opgedaan tijdens de partnermodule en hij heeft geleerd om mij weer ‘los te laten’. Het is zeker niet zonder slag of stoot gegaan, maar Hersenz heeft ons weer dichter bij elkaar gebracht. Ook mijn familie en vrienden hebben natuurlijk meegemaakt wat Hersenz voor mij heeft betekend en hoe ik erdoor ben veranderd. Zij zijn altijd naast mij blijven staan en hebben me gesteund. Daar ben ik heel dankbaar voor.”
Alle vertrouwen in de toekomst
“Gezien alles wat er nu gaande is in de wereld vind ik het lastig om de toekomst voor me te zien. Maar als ik mij beperk tot de toekomst met mijn hersenletsel dan heb ik daar alle vertrouwen in. Samen met mijn hersenletsel dans ik de tango en ik geniet!”
Over de auteur, Jeannette Heijting (64) Jeannette kreeg in 2009 twee herseninfarcten en heeft als gevolg daarvan niet-aangeboren hersenletsel. Ze volgde twee modules van Hersenz en kreeg stap voor stap weer regie over haar leven. Als ervaringsdeskundige en auteur zet ze zich in om de (onzichtbare) gevolgen van hersenletsel beter bekend te maken, zodat er meer begrip ontstaat. Dit doet ze door haar eigen verhaal en de verhalen van lotgenoten en naasten naar buiten te brengen.
