Natascha volgde alle modules van Hersenz en was daar bijna anderhalf jaar mee bezig. Dat was keihard werken en zeker niet altijd makkelijk. “Ze hebben me flink achter de broek gezeten.”

Hersenbloeding

Vroeger had Natascha energie voor tien. Voor haar werk als analist vloog ze geregeld naar booreilanden om audits af te nemen. Ze was gelukkig met haar man en had een mooi gezin met een zoon en dochter. Totdat Natascha op 26 november 2012 getroffen werd door een hersenbloeding. Haar dochtertje van zes jaar vond haar op de overloop.

Scheiding na hersenletsel

De gevolgen van haar hersenletsel op haar leven zijn ingrijpend.
Ze verloor haar man: “We zijn gescheiden. De scheiding is een gevolg van het hersenletsel.”
Ze verloor haar baan: “Mijn werkgever heeft echt alles voor mij gedaan, maar het lukte gewoon niet meer.”
Ze verloor de band met haar dochter: “Mijn dochter heeft lange tijd niets van me willen weten. Nadat ze me gevonden had, was ze altijd op iedereen boos. Maar ze heeft therapie gehad en is gelukkig weer de oude. En ik ben weer gewoon haar moeder.”

Ander karakter

Natascha zit in een rolstoel en haar zicht is aangetast. Ook haar karakter is veranderd door het hersenletsel. “Vlak na het letsel was ik veel sneller boos. Mijn gevoel was weg. Ik wist dat het mijn kinderen en mijn man waren, maar het deed me helemaal niets. Ik herinner me dat de MH17 werd neergeschoten in de Oekraïne. Iedereen was aangedaan maar mij deed het niets.”

Verder met hersenletsel

Natascha volgde het zorgpad Verder met hersenletsel. Dat was keihard werken en zeker niet altijd even makkelijk, geeft ze toe. Ook al zat ze in een rolstoel, ze moest gewoon meedoen met het bewegingsprogramma. “Ze pasten wel dingen voor mij aan en hebben me flink achter de broek gezeten. Nu kan ik mijn rechterhand weer gebruiken. Ik kan dingen pakken als ik ernaar kijk en mijn hoofd erbij houd. Ik kon niet meer schrijven met rechts. ‘Dan schrijf je toch gewoon met links’, zeiden ze. Dat lukt nu ook.”

Zelfvertrouwen

Door de behandeling van Hersenz leerde Natascha beter omgaan met haar beperkingen. “Dat is een pluspunt, zeker omdat ik alleen woon. Ik ben vaak op mezelf aangewezen. Ik ben erg dankbaar dat ik sommige dingen weer zelf kan. Hersenz heeft me zelfvertrouwen gegeven.”
“Ik vond het fijn dat ik van alles kon lezen in de behandelmappen over hersenletsel. Dat gaf herkenning op papier. De groep was ook fijn. En ik heb veel gehad aan Ingeborg, mijn thuisbehandelaar. Zij heeft me vanaf het begin meegemaakt. Door haar ben ik weer naar buiten gegaan, naar het winkelcentrum. Ze heeft me bijgestaan bij de breuk met mijn kinderen en mijn man. Haar psychologische begeleiding heb ik echt nodig gehad.”

Sporten

Zonder Hersenz had Natascha in een speciale woonvoorziening gezeten met 24-uurs zorg, is haar overtuiging. Nu woont ze zelfstandig. Twee keer per dag komt er iemand van de thuiszorg om haar te helpen met douchen en aankleden. De band met haar kinderen is hersteld. Ze zijn regelmatig bij hun moeder. Bij Hersenz kreeg Natascha ook door hoe belangrijk sporten is. Dat doet ze nu een paar keer per week. “De kracht die ik daar opbouw is belangrijk voor me. Als de fysiek behandelaar me niet zo achter mijn broek had gezeten, was ik nooit zover gekomen.

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
De sfeer in huis is veel beter nu

Het jaar 2013 was voor Arnold Steensma ’het verschrikkelijkste jaar’ van zijn leven. Totaal onverwacht verloor hij zijn vrouw. Enkele maanden later werd hij zelf getroffen door een herseninfarct, waarvan hij lang moest revalideren en waardoor hij zijn werk als ambulance-broeder niet meer kon doen.

Relatie sterk verbeterd

Jeannette kreeg zes jaar geleden twee herseninfarcten. Ze revalideerde met een ergotherapeut aan huis en de fysiotherapeut in de buurt. Aan de buitenkant leek alles weer gewoon. Ze kon haar werk redelijk snel weer oppakken maar privé kreeg ze het almaar zwaarder en ging ze door een diep dal. Dat dal werd in de loop der jaren almaar donkerder. Jeannette had ook last van paniekaanvallen. ‘’Ik liep voortdurend met een bal van angst rond.’’

Topsport achter de Bonkevaart

Wie Bonkevaart en Leeuwarden zegt, zegt Elfstedentocht. Topsport dus. In een van de woningen aan deze Friese vaart wordt sinds enige tijd ook topsport bedreven. Want Monica Hadikoesoemo zet daar alles op alles om haar leven te herpakken nadat ze getroffen werd door een hersenbloeding in april 2013.

‘Maar dan ben je thuis en begint het pas’

“Dat is nu hersenletsel”, zegt Paul van Voorden even na binnenkomst. Drie kopjes koffie voor het bezoek worden er vier en de melk is suiker geworden. Op de vraag hoe lang hij in dit appartement woont, zegt hij: “Toch zeker een jaar.” Het blijken er zes te zijn.

‘Ik ben er geweldig van opgeknapt’

Het was op een mooie voorjaarsdag in maart 2012, herinnert Yvonne van Noord-Wyckelsma zich. Met man Bob zat ze heerlijk in de tuin, beetje puzzelen, beetje kletsen. Plots voelde ze zich niet lekker worden.

Pagina's